جغرافیای تاریخی شهرستان شیروان

جغرافیای تاریخی شهرستان شیروان

     بررسی و مطالعات تاریخی نشان می‌دهد که اقوام پارت در ناحیه شیروان زندگی و حکومت می‌کرده‌اند و قبور زرتشتی در اقصا نقاط منطقه از جمله در قسمت جنوب و جنوب شرقی تپة نارین را اصطلاحاً تپة نادری می‌گویند. وجود داشته و سوابق تاریخی همین تپة به هزارة پنجم و چهارم قبل از میلاد می‌رسد و از این تپه ها بیشتر به صورت ارک بلد وبویژه با روشن کردن آتش در روی آن به عنوان یک وسیلة مخابراتی استفاده می‌کرد‌اند [1] و آثار قبور زردتشتی در روستای در روستاهای دوین، گلیان، زیارت، منصوران، هناهه و … هنوز هم به چشم می‌خورد وبا وجود این آثار قدیمی و اشیای مکشوفه در این منطقه شهرستان شیروان را می‌توان در ردیف یکی از شهرهای قدیمی استان خراسان قرار داد

 عکس شیروان در زمان ناصرالدین شاه

.

گردشگری روستایی چیست

گرگردشگری روستایی چیست ؟

با توجه به اهمیت گردشگری روستایی به عنوان یک فعالیت گسترده و تاکید روزافزون به آن در سیاستهای توسعه محلی و منطقه ای بدیهی است که تعریف یا ویژگی هایی درباره گردشگری روستایی که در نظر همگان پذیرفته باشد نمی تواند وجود داشته باشد . بر این اساس تعاریفی هم که ازگردشگری ارائه می دهند متفاوت است ، به همین ترتیب تعریف روستا یا مناطق روستایی نیز دشواراست و بسیاری از کشورها در ارائه مفهومی واحد برای تعیین مناطق روستایی و شهری اختلاف نظردارند و عباراتی هم که غالبا جایگزین گردشگری روستایی می شوند از قبیل گردشگری بومی و ، گردشگری طبیعت ، مشکلات بیشتری را ایجاد میکنند .(

جاذبه های خراسان شمالی- روستای اسفیدان

وستای اسفیدان مکانی توریستی با طبیعتی زیبا در خراسان شمالی است که به علت بافت پلکانی خود به لحاظ ساختار معماری و توریستی همه ساله مورد توجه بسیاری از گردشگران قرار می گیرد.

 

آشنایی با شهرستان های خراسان شمالی - راز

راز از شهرهای استان خراسان شمالی است که از توابع شهرستان راز و جرگلان قرار گرفته‌است و در سال ۱۳۸۵، تعداد ۵٫۲۲۷ نفر جمعیت داشته‌است .

منطقه راز در حدود ۴۵ کیلومتری مرز ایران و ترکمنستان و به مسافت ۱۲۰ کیلومتری شمال بجنورد قرار دارد. راز در زمانهای قدیم جزء سرزمین نساو ابیورد بوده‌است و وجه تسمیه راز نیز به خاطر وجود انگورهای رز بوده[نیازمند منبع] که در دره‌ای که در حال حاضر وجود دارد و به گویش محلی به دره رزندر معروف می‌باشد. راز دارای آب وهوای کوهستانی می‌باشد و مردم این شهر در محیطی با درآمد کافی که از دامداری و کشاورزی و باغات موجود در ابیدر و کشکیدر و ناحیه جنوب غربی که در زبان رازی به جلگه معروف است زندگی می‌کنند

ارس مو جود در شهر راز که قدمت آن به چندین هزار سال می رسد یکی از آثار بجای مانده از هزاره های قبل می باشد . لزوم حراست از این اثر واجب بنظر میرسد

مردم شهر راز به گویش بومی فارسی خراسان که در محل «رازی» نامیده می‌شوند سخن می‌گویند.

از لحاظ تاریخی این شهر در دوران مختلف با عوامل طبیعی دچار تغییرات زیادی شده و هر از گاهی عواملی مثل سیل و زلزله بافت شهری و روستایی آن را به هم ریخته و گاهی جمعیت آن در طول تاریخ به ۵۰۰۰۰ هزار نفر هم رسیده‌است.

بیشتر شغل افراد در این منطقه دامداری، کشاورزی و باغداری می‌باشد.

آنه مراد رستگاری استاد مسلم موسیقی مقامی ترکمن

آنامراد رستگاری، هنرمند پیشکسوت موسیقی مقامی خراسان شمالی عنوان درجه یک هنر و نشان دکترای افتخاری را کسب کرد

از کلاس پنجم ابتدایی شروع کردم به محلی زدن و دوتار به دست گرفتم . چُخ چُخ یا چَه چَه (آواز خوانی ) که میکنیم حالت گریه است .گریه را در این موسیقی به این صورت گنجانده اند و هِی هِی کردن آه و ناله است کسی که عاشق باشد می تواند گریه کند . در قدیم خواندن را عیب می دانستند و زنان هل هل میزدند (گروهی به گلوی اشان می زدند ) مردان در جشن ها و متناسبت ها مینواختند(دو تار و کمانچه )؛ به دوتار میگوییم تندورا و آه و ناله ی عشایر به این صورت در موسیقی گنجانده شده است .